در موقع یکی از سخنرانی هایش یک اسکناس بیست دلاری را با می گیرد و می گوید:"کی این اسکناس ۲۰دلاری را می خواهد؟"چندین دست بالا رفت اما خطیب گفت:"قبل از آنکه بدهمش به شما باید کاری بکنم."بعد اسکناس را مچاله کرد و گفت:"کسی هنوز این اسکناس را می خواهد؟"باز هم دست ها بالا رفت.خطیب اسکناس را به دیوار کوبید،روی زمین انداخت،به آن توهین کرد،لگدمالش کرد و باز آن را بالا گرفت.حسابی کثیف و چرک شده بود.سوالش را تکرار کرد و باز دست ها بالا رفت.

خطیب گفت:"این منظره را هرگز فراموش نکنید.در زندگی بارها مضروب می شویم،لگدمالمان می کنند، به ما توهین می کنند،تحقیرمان می کنند،اما باز هنوز همان ارزش سابق را داریم."

در زنده گانیمان اتاق های زیادی هست.شجاعت،وقار،بزرگواری،عشق و برترین آنها اعتماد به نفس... این روزها آنقدر خواسته هایمان نابود شده اند که خویشتن خویش را فراموش کرده ایم و بدتر از همه خودمان آن را به ملکوت اعلی سوق داده ایم و چه دیر میفهمیم زندگی همان روزهایی بود که زود سپری شدنش را برای رهایی از روزهای پر امتحان آرزو می کردیم.پس خواسته هایمان کو؟آرمان هایمان چه شد؟به این زودی همه چیز به دست فراموشی سپرده شد؟نه صبر کن!!!!!!!!همیشه باور دارم اگر چیزی را آرزو کنی،حتمن راه رسیدن به آرزو برایت مهیا می شود.بگذار نور وجودت بدرخشد چرا که می دانی چگونه...........همه چیز در انتظار توست....................از آرمان ها و خواسته هایت فاصله نگیر هر چند کمی اندوهگینی و متزلزل.نگذار بگویند از زندگی گذشت ولی نزیست!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟